Posts tonen met het label crohn. Alle posts tonen
Posts tonen met het label crohn. Alle posts tonen

donderdag 9 april 2015

Help! Ik word dikker! Voor de helft dan...

Er is iets lastigs aan de hand. Ik word steeds dikker.

Op zich niet zo erg, ik kon wel wat hebben. Maar het loopt een beetje de spuigaten uit. Het vervelende er van vind ik vooral, dat er veel externe oorzaken zijn. En zo niet, dan zeg ik dat toch, want anders moet ik de schuld bij mezelf zoeken. En daar heb ik niet zoveel zin in.

Ik ben natuurlijk alweer anderhalf jaar gestopt met roken. Heel erg gezond en fijn, maar niet goed voor de lijn.

Voor de ziekte van Crohn heb ik een flinke prednison-kuur gevolgd, waardoor ik enorm veel vocht vast houd. Beter voor mijn gewrichten, maar niet voor mijn gewicht.

Om borstkanker tegen te gaan, ben ik in de overgang gebracht. Natuurlijk nog versterkt door het feit dat ik geen eierstokken meer heb. Prima voor mijn toekomst, maar niet voor mijn omvang.

Al met al ben ik in anderhalf jaar tijd, vijftien kilo zwaarder geworden.

En daarom heb ik plotseling een nieuw probleem. Je hebt vrouwen die geleidelijk over hun hele lijf aankomen. Maar er zijn ook vrouwen bij wie het nieuwe vet vooral op heupen, billen en borsten gaan zitten. En dat ben ik.

Heupen en billen, prima. Nieuwe broeken, klaar. Borsten, ook geen probleem… als het er nog twee waren geweest. Maar mijn prothese groeit niet mee! Dus ik ben uit proportie! Mijn ene ‘borst’ is plotseling aanzienlijk kleiner dan de andere!

Ik suste mezelf met de gedachte, dat het mezelf vast meer opviel dan anderen. Maar helaas, dat argument werd deze week ontzettend hard van tafel geveegd, toen ik een gesprekje had met de moeder van een vriendje van mijn jongste. Dat verliep ongeveer zo:

“Ik hoorde dat jij kanker hebt.”
“Had. Ja. Klopt hoor.”
“Joh, dat wist ik helemaal niet.”
“Nee, ja, nou ja, het is ook niet iets wat je gelijk vertelt.”
“Nee, dat snap ik. Maar je hebt dus geen eeeeh,” haar ogen dwalen af naar beneden “Oh… ja…je hebt wel een amputatie gehad. Nu zie ik het.”

Ik heb daarom een aantal conclusies getrokken. De combinatie Crohn/Kanker is geen handige. Maar dat wist ik eigenlijk ook al wel.
Ik moet gewoon een compleet nieuwe garderobe. Het is heel vervelend, maar het is niet anders. 
En bij het aanmeten van de volgende prothese, moet ik vast rekening houden met de hoeveelheid chocolade die ik nog wil gaan eten. Ik vraag gewoon nét één maat groter dan mijn eigen borst. Dan móet ik wel wat extra snoepen om het weer in balans te laten zijn.

Tot die tijd houd ik gewoon rekening met afdwalende ogen (en voor wie ik binnenkort tegenkom; succes met net doen alsof je daar geen last van hebt!)


donderdag 23 oktober 2014

Patiënt, laat je horen!

Gelukkig horen we steeds vaker de stem van de mondige patiënt. Toch is het nog helemaal geen vanzelfsprekendheid, dat de meningen van patiënten ook onderdeel zijn van meningsvorming bij professionals. Zo zijn er nog altijd congressen zonder het label 'patients included'.  Onbegrijpelijk vind ik dat. Hoe kan je nou praten over een ziekte, als je niemand hoort die er aan lijdt?

Maar er zijn ook opiniefora die het nog doen zonder patiënt. Zij praten over de zorg, willen opinie vormen, maar laten daar geen patiënten op inspreken.

 Skipr is daar sinds kort geen één meer van. Ik mag de stem van de patiënt laten horen op deze informatieve site voor zorgprofessionals. Natuurlijk ben ik er maar één en kan ik nooit in mijn eentje al die miljoenen patiënten vertegenwoordigen, maar ik doe mijn best. En er volgen er vast meer!
En als jij ook patiënt bent, laat je mening gerust achter bij mijn blogs en die van de anderen.

dinsdag 23 september 2014

De buik er van vol!

Ik moet mijn medicijnen 's ochtends nemen, na het ontbijt. Maar ze zijn tegenwoordig een maaltijd op zich!